स्वामी भक्तहो.. स्वामी वाणी तुन स्वामी सांगत आहेत भक्ती हवी.. आपण सर्व स्वामींची भक्ती करतो पण कधी कधी आपले मन स्वामी भक्ती मध्ये व्यवहारिक पणा आणते.. इथे एक गोष्ट स्प्ष्ट करावीशी वाटते ती म्हणजे प्रार्थना आणि व्यवहारिक पणा यातील भेद आपणस समजला पाहिजे..नक्कीच तो यातून समजून येईल.. पहा मला काहीतरी अडचण आहे जसे मला एखादी वस्तू हवी आहे.. मी स्वामींना म्हणतो.. स्वामी माझे अमुक अमुक काम करा मी तुम्हाला अमुक अमुक देईल.. पहा एकीकडे आपण म्हणतो कि स्वामी तुम्हीं मला द्या.. याचा अर्थ आपले अंतर्मन जाणते कि आपण हे करू शकत नाही या साठी स्वामी कृपा हवी… आता मला सांगा जर मला स्वामीच मला देणार आहेत.. जो देणारा आहे त्याला मी काय देणार..म्हणजेच आपण आपल्यातील भक्ती भाव सोडून व्यवहारिक पणा आणतो..आता आपण अशी प्रार्थना करू शकतो कि स्वामी आपण तर सर्व जाणताच.. तरीही मी प्रार्थना करत आहे.. माझे अमुक अमुक कार्य व्हावे हि प्रार्थना.. पहा इथे प्रार्थना आहे म्हणजे आपल्यातील भक्ती भाव वाढतो.. जर स्वामींना काही द्यायचे असेल तर आपल्यातील अवगुण स्वामी चरणी अर्पण करू.. कारण स्वामी कृपेने ते दूर होतील हा विश्वास आहे..धन्यवाद स्वामी.. कोटी कोटी धन्यवाद..!! आपणही चिंतन मनन करा.. प्रार्थना करा हि विनंती
अहंकार
हे समर्था... माझ्यातील अहंकार ही सर्वात मोठी बाधा आहे... माझ्यातील अहं म्हणतो..मी केले म्हणून हे होत आहे.. पण तुझ्या इच्छे शिवाय मी श्वास ही घेऊ शकत नाही पण माझ्यातील अहं हे विसरते..आणि खोट्या अहं पोटी माझे नुकसान होते.. माझ्यातील अहंकार नष्ट कर..कारण तो जो पर्यंत...