स्वामी वाणी भाग २५
आपले स्वामी बोलतात.. “ अरे..!! मी संन्यासी आहे… माझ्याकडे पैसे वगैरे काही नाही… ! माझ्या अंगावर फक्त लंगोटी आहे…! तुला जर काही हवे असेल तर हि माती घे आणि निघ येथून… !! ”
एक तेलंग जातीचा ब्राह्मण, कर्जबाजारी होऊन आणि पूर्वजन्मीच्या पातकांचे क्षालन व्हावे या भावनेने तीर्थयात्रा करत होता. प्रवास करत करत तो अक्कलकोट येथे आला. स्वामी समर्थ अवतारी आहेत हे समजताच त्याच्या मनात आशा निर्माण झाली की आपले कर्ज नक्की दूर होईल.तो अत्यंत नम्रतेने स्वामींच्या समोर उभा राहिला. स्वामींची दिव्य, आजानुबाहू मूर्ती पाहून तो स्तब्ध झाला. स्वामी म्हणाले, “काय रे ब्राह्मणा, काय हवे आहे तुला? नि:शंक होऊन बोल.”तेव्हा तो म्हणाला, “हे परब्रह्मा, मी कर्जात बुडालो आहे, कृपा करून मला कर्जमुक्त करा.”स्वामी हसून म्हणाले, “मी संन्यासी आहे… माझ्याकडे काही नाही… ही माती घे आणि निघ.”तो थोडा गोंधळला आणि विचारले, “ही माती घेऊन काय करू?”स्वामी थोडे कडकपणे म्हणाले, “घ्यायची असेल तर घे, नाहीतर निघून जा.”स्वामींचा संकेत समजून त्याने श्रद्धेने माती झोळीत घेतली आणि पुढे निघाला.थोड्या वेळाने झोळी जड वाटू लागली. एका मंदिरात थांबून त्याने झोळी उघडली तर… त्या मातीची चांदी झाली होती! ✨तो भावविव्हल झाला, डोळ्यांतून अश्रू वाहू लागले. नंतर तो नेहमी अक्कलकोटला येऊ लागला. स्वामी सानिध्यात राहून प्रामाणिक कष्ट, मेहनत शिकला. त्या चांदीचा योग्य उपयोग करून नवीन उद्योग सुरू केला आणि कायमचा कर्जमुक्त झाला.
स्वामी बोध (थोडक्यात पण सार्थ):
स्वामींनी जशी माती दिली, तशीच आपल्याला “नाम” हा प्रसाद दिला आहे.
त्या मातीची चांदी झाली, तसेच खरी श्रद्धा आणि नामस्मरण जीवन बदलते.
👉 संकटे येतात, पण ती तात्पुरती असतात.
👉 स्वामी भक्ती आणि नामावर दृढ विश्वास ठेवा.
Youtube Bramhandnayak Podcast
www.chetnakeswar.com

कृष्णाप्पा हा चोळाप्पाचा मुलगा होता..त्यास महामारी रोग होऊन त्याचा मृत्यू झाला..तेव्हा घरातील सर्व मंडळी आक्रोशाने रडू लागली..तितक्यात स्वामी महाराज तेथे आले आणि बोलले “रडू नका ह्याचे लग्न व्हायचे आहे अजून .. अरे नीलकंठा..उठ उठ !! आमच्या बरोबर दोन शब्द बोल!! “ आणि तितक्यात चमत्कार झाला कृष्णाप्पाने हालचाल केली आणि जिवंत झाला.. सर्वांनी आनंदाने स्वामींचा जयजयकार केला ..धन्य स्वामी !! धन्य स्वामी लीला !! बोला स्वामी महाराज कि जय हो !!
स्वामी भक्त हो..अनेकदा आपल्या जीवनात असे काही प्रसंग येतात की आपण हताश होतो..आपणास असे वाटते की सर्व काही संपले आहे…आपण शरीराने असतो..पण मनाने हताश झालेले असतो…खरतर अश्या वेळेस आपणास मनाला सांगता आले पाहिजे…किंबहुना आपल्या अंतर्मनात हे रुजवावे… जगी जन्म मृत्यु असे खेळ ज्यांचा नको घाबरु तू असे बाळ त्यांचा..वरील लीला वाचताना श्रवण करताना आपणास अनेक प्रश्न निर्माण होतात…असे कसे…पण आपण जेव्हा आपण श्रध्दा पूर्वक या लीले कडे पाहू तेव्हा आपणास जाणवते..की ही लीला आपल्या साठी आहे…संकट किंवा अडचण असते तेव्हा आपली अवस्था ही मृत कृष्णप्पा सारखी असते..आपण शरीराने जिवंत असतो..पण मानसिक दृष्ट्या मृत असतो…अश्या वेळेस आपणास काय करायचे आहे..चोळप्पा महाराज प्रमाणे स्वामी चरणी लीन व्हायचे आहे…मुखी स्वामी नाम घ्यायचे…आणि मनाला तारक मंत्राची आठवण करून देत…प्रामाणिक प्रयत्न करायचे आहे..एकदा आपले मन जिंकले की आपण ही कृष्णाप्पा प्रमाणे आपल्या जीवनात येणाऱ्या संकटाना सामोरे जावू आणि यशस्वी होऊ…म्हणजेच मृत्यु येण्यापूर्वी आपण मरणार नाही तर लढणार…(इथे महत्वाची गोष्ट..ज्या दिवशी आपला मृत्यू आहे तेव्हा तो येणारच आहे..फकत जिवंत पणी लढून जिंकायचे आहे…धन्यवाद स्वामी
संदर्भ: स्वामी वाणी ३
www.chetnakeswar.com

स्वामी भक्त हो..कितीही संकटं येऊ द्या..पण जीवंतपणे मनाने हरू नका…कारण स्वामी भक्त हरत नाही..तर लढतो आणि संकटाचा सामना करून यशस्वी होतोच… धन्यवाद स्वामी…!
www.chetnakeswar.com

स्वामी भक्त हो…स्वामी सेवा करत असताना..आपल्याला मनात अनेक प्रश्न असतात…मी स्वामी सेवा करतो..मग स्वामी मलाच कृपा करतील..समोरची व्यक्ती इतर कोणती उपासना करत असेल तर कृपा होणार नाही..पण स्वामी परब्रम्ह आहे…त्याच्या साठी सर्वच समान…पहा स्वामी प्रथम अक्कलकोट मध्ये आले..तेव्हा ते खंडोबा मंदिरात बसले होते..तिथे रीसालदार आणि त्याचं मित्र येतात..त्यांना असे वाटते की स्वामी ची आपण मजाक करू..ते स्वामीना रिकामी चिलीम देतात आणि ओढणार का असे विचारतात…स्वामी ती रिकामी चिलीम घेतात..आणि ओढण्यास सुरुवात करतात..तर चिलीम मधून धूर येऊ..लागतो…हे पाहून त्यांना समजते…स्वामी कुणी साधी विभूती नाहीत…त्यांना हेही समजते की स्वामी तीन दिवसा पासून उपाशी आहेत…ते लगेचच स्वामीना घेऊन चोळप्पा च्या घरी..जातात..चोळप्पा ही त्यांचे पूजन करतो…स्वामीना भोजन करण्यास विनंती करतात…जेवण ताटात वाढले जाते…स्वामी जेवायला बसतात पण रीसालदार यास…ताटाला हात लावण्यास सांगतात….सर्वांना आश्चर्य वाटतं की रीसालदार अमुक धर्माचे आहेत…असे कसे चालेल…पण स्वामी मात्र म्हणतात …जो पर्यंत रीसालदार ताटाला हात लावत नाहीं तो पर्यंत आम्ही जेवणार नाही…रीसालदार ताटाला हात लावतात मग स्वामी जेवण करतात…म्हणजेच पहा स्वामी सेवा करताना आपणास सर्वांकडे एक स्वामी भक्त या भावनेने पहायचे आहे…कारण जितकी कृपा स्वामी आपल्यावर करतात..तितकीच इतरावरही करतात…धन्यवाद स्वामी..!
संदर्भ स्वामी वाणी
www.chetnakeswar.com

स्वामी भक्ती हो जेव्हाही आपल्या जीवनात संकट येते तेव्हा आपणस असे वाटते कि माझ्या जीवनात इतके संकट का किंवा आपण हताश होतो.. पण खरंतर जेव्हा आपल्या जीवनात संकट येते तेव्हा स्वामी आपल्याला काहीं तरी चांगले देणार असतात.. पण आपले मन मात्र नेहमी नकारात्मक विचार करते आणि जे काही स्वामी आपणस देणार आहेत त्यात अडचण निर्माण होते.. पहा आपण यासाठी बसप्पा महाराज यांचे जीवन चरित्र पाहू.. बसप्पा महाराज आर्थिक परिस्थिती चांगली नव्हती…मात्र त्यांची त्याबाबत कोणती तक्रार नव्हती…ते फक्त स्वामी सेवा करत…आणि आपली कर्म करत होते..न मागता देतात स्वामी…असेच एके दिवशी स्वामी रात्री जंगलात निघतात.. बसप्पा देखील…त्यांच्या बरोबर जातात…काही अंतर गेल्यानंतर बसप्पा यांना साप दिसू लागतात..ते घाबरतात…स्वामी त्यांना म्हणतात..अरे भिऊ नकोस हवे तितके..साप घे… बसप्पा घाबरतात पण…स्वामी चरणी त्यांचा विश्वास दृढ होता…त्यांनी एक साप उचलला आणि आपल्या पिशवीत टाकला….आणि घरी येऊन पाहतात तो काय..सापाचे रूपांतर सोन्यात झालं होते….ही स्वामी ची लीला होती..जर आपण यातून आपल्या जीवनाकडे पाहिले तर..आपणास जाणवते..की आपल्या जीवनात ही अशी संकट रुपी साप येत आहेत..पण जर आपण…धैर्य…विश्वास…स्वामी नाम घेत..जर आपण त्या संकटाला सामोरे गेलो तर..संकट कधी दूर झाले आपणास कळत ही नाही.. हेच आपणास करायचे आहे…संकटाना घाबरायचे नाही… बसप्पा महाराज प्रमाणे प्रामाणिक प्रयत्न करत यशाला गवसणी घालायची आहे… धन्यवाद स्वामी…कोटी कोटी धन्यवाद