कथा  १ – गणेशजन्म: विघ्नहर्त्याची कथा ही कथा आहे पवित्र नैमिषारण्यातील. तिथे अनेक ऋषी-मुनी एकत्र येऊन ज्ञानयज्ञ करीत होते. त्या सभेत महान सूतजी विराजमान होते. शौनक ऋषींनी त्यांना वंदन करून विनंती केली — हे सूतजी! आम्हाला असे ज्ञान द्या, जे भक्ती, वैराग्य आणि विवेक वाढवेल.” सूतजींना ही विनंती अतिशय भावली. ते म्हणाले — शौनकजी! आज मी तुम्हाला त्या देवतेची कथा सांगणार आहे, ज्यांच्यापासून सर्व ज्ञान आणि सर्व मंगलारंभ होतात — श्रीगणेशांची! आणि प्रथम त्यांनी प्रार्थना केली —नमस्तस्मै गणेशाय ब्रह्मविद्या प्रदायिने । येन अगस्त्यसमः साक्षात् विघ्नसागर शोषणे

बोध – भक्ती आणि श्रद्धेतून निर्माण झालेली शक्तीच आपले रक्षण करते. आणि प्रत्येक कार्याचा आरंभ श्रीगणेशांच्या स्मरणानेच केल्यास यश निश्चित होते.

बोध – वरील कथा आपणस काय सांगत आहे सतत ज्ञानयज्ञ करायला हवा म्हणजे आपणस सतत काही तरी नवीन शिकण्याचा प्रयत्न करायला हवा.. कोणतेही ज्ञान आपणस तेव्हाच प्राप्त होते जेव्हा आपल्यात शिकण्याची प्रामाणिक इच्छा असेल.. श्रद्धा आणि भक्ती आपल्याला मानसिक स्थैर्य देतात. जेव्हा मन गोंधळलेले असते, तेव्हा शांत बसून श्वासावर लक्ष केंद्रित करा आणि आपल्या ध्येयाचे स्मरण करा.

प्रार्थना – हे गणपती बाप्पा आमच्या जीवनात ज्ञान यज्ञ येऊ दे.. सतत काही तरी नवीन शिकणायची सवय आमच्यात निर्माण कर.. तूच तर बुद्धिदायक आहेस.. आम्हाला सतत नवीनशिकण्याची बुद्धी प्रदान कर.. हे तुझ्या कृपेशिवाय शकय नाही.. कृपा कर.. धन्यवाद हि प्रार्थना करून घेतल्याबद्दल धन्यवाद.. बोला गणपती बाप्पा मोरया

कृष्णाप्पा हा चोळाप्पाचा मुलगा होता..त्यास महामारी रोग होऊन त्याचा मृत्यू झाला..तेव्हा घरातील सर्व मंडळी आक्रोशाने रडू लागली..तितक्यात स्वामी महाराज तेथे आले आणि बोलले “रडू नका ह्याचे लग्न व्हायचे आहे अजून .. अरे नीलकंठा..उठ उठ !! आमच्या बरोबर दोन शब्द बोल!! “ आणि तितक्यात चमत्कार झाला कृष्णाप्पाने हालचाल केली आणि जिवंत झाला.. सर्वांनी आनंदाने स्वामींचा जयजयकार केला ..धन्य स्वामी !! धन्य स्वामी लीला !! बोला स्वामी महाराज कि जय हो !!
स्वामी भक्त हो..अनेकदा आपल्या जीवनात असे काही प्रसंग येतात की आपण हताश होतो..आपणास असे वाटते की सर्व काही संपले आहे…आपण शरीराने असतो..पण मनाने हताश झालेले असतो…खरतर अश्या वेळेस आपणास मनाला सांगता आले पाहिजे…किंबहुना आपल्या अंतर्मनात हे रुजवावे… जगी जन्म मृत्यु असे खेळ ज्यांचा नको घाबरु तू असे बाळ त्यांचा..वरील लीला वाचताना श्रवण करताना आपणास अनेक प्रश्न निर्माण होतात…असे कसे…पण आपण जेव्हा आपण श्रध्दा पूर्वक या लीले कडे पाहू तेव्हा आपणास जाणवते..की ही लीला आपल्या साठी आहे…संकट किंवा अडचण असते तेव्हा आपली अवस्था ही मृत कृष्णप्पा सारखी असते..आपण शरीराने जिवंत असतो..पण मानसिक दृष्ट्या मृत असतो…अश्या वेळेस आपणास काय करायचे आहे..चोळप्पा महाराज प्रमाणे स्वामी चरणी लीन व्हायचे आहे…मुखी स्वामी नाम घ्यायचे…आणि मनाला तारक मंत्राची आठवण करून देत…प्रामाणिक प्रयत्न करायचे आहे..एकदा आपले मन जिंकले की आपण ही कृष्णाप्पा प्रमाणे आपल्या जीवनात येणाऱ्या संकटाना सामोरे जावू आणि यशस्वी होऊ…म्हणजेच मृत्यु येण्यापूर्वी आपण मरणार नाही तर लढणार…(इथे महत्वाची गोष्ट..ज्या दिवशी आपला मृत्यू आहे तेव्हा तो येणारच आहे..फकत जिवंत पणी लढून जिंकायचे आहे…धन्यवाद स्वामी
संदर्भ: स्वामी वाणी ३
www.chetnakeswar.com

स्वामी भक्त हो..कितीही संकटं येऊ द्या..पण जीवंतपणे मनाने हरू नका…कारण स्वामी भक्त हरत नाही..तर लढतो आणि संकटाचा सामना करून यशस्वी होतोच… धन्यवाद स्वामी…!
www.chetnakeswar.com

स्वामी भक्त हो…स्वामी सेवा करत असताना..आपल्याला मनात अनेक प्रश्न असतात…मी स्वामी सेवा करतो..मग स्वामी मलाच कृपा करतील..समोरची व्यक्ती इतर कोणती उपासना करत असेल तर कृपा होणार नाही..पण स्वामी परब्रम्ह आहे…त्याच्या साठी सर्वच समान…पहा स्वामी प्रथम अक्कलकोट मध्ये आले..तेव्हा ते खंडोबा मंदिरात बसले होते..तिथे रीसालदार आणि त्याचं मित्र येतात..त्यांना असे वाटते की स्वामी ची आपण मजाक करू..ते स्वामीना रिकामी चिलीम देतात आणि ओढणार का असे विचारतात…स्वामी ती रिकामी चिलीम घेतात..आणि ओढण्यास सुरुवात करतात..तर चिलीम मधून धूर येऊ..लागतो…हे पाहून त्यांना समजते…स्वामी कुणी साधी विभूती नाहीत…त्यांना हेही समजते की स्वामी तीन दिवसा पासून उपाशी आहेत…ते लगेचच स्वामीना घेऊन चोळप्पा च्या घरी..जातात..चोळप्पा ही त्यांचे पूजन करतो…स्वामीना भोजन करण्यास विनंती करतात…जेवण ताटात वाढले जाते…स्वामी जेवायला बसतात पण रीसालदार यास…ताटाला हात लावण्यास सांगतात….सर्वांना आश्चर्य वाटतं की रीसालदार अमुक धर्माचे आहेत…असे कसे चालेल…पण स्वामी मात्र म्हणतात …जो पर्यंत रीसालदार ताटाला हात लावत नाहीं तो पर्यंत आम्ही जेवणार नाही…रीसालदार ताटाला हात लावतात मग स्वामी जेवण करतात…म्हणजेच पहा स्वामी सेवा करताना आपणास सर्वांकडे एक स्वामी भक्त या भावनेने पहायचे आहे…कारण जितकी कृपा स्वामी आपल्यावर करतात..तितकीच इतरावरही करतात…धन्यवाद स्वामी..!
संदर्भ स्वामी वाणी
www.chetnakeswar.com

स्वामी भक्ती हो जेव्हाही आपल्या जीवनात संकट येते तेव्हा आपणस असे वाटते कि माझ्या जीवनात इतके संकट का किंवा आपण हताश होतो.. पण खरंतर जेव्हा आपल्या जीवनात संकट येते तेव्हा स्वामी आपल्याला काहीं तरी चांगले देणार असतात.. पण आपले मन मात्र नेहमी नकारात्मक विचार करते आणि जे काही स्वामी आपणस देणार आहेत त्यात अडचण निर्माण होते.. पहा आपण यासाठी बसप्पा महाराज यांचे जीवन चरित्र पाहू.. बसप्पा महाराज आर्थिक परिस्थिती चांगली नव्हती…मात्र त्यांची त्याबाबत कोणती तक्रार नव्हती…ते फक्त स्वामी सेवा करत…आणि आपली कर्म करत होते..न मागता देतात स्वामी…असेच एके दिवशी स्वामी रात्री जंगलात निघतात.. बसप्पा देखील…त्यांच्या बरोबर जातात…काही अंतर गेल्यानंतर बसप्पा यांना साप दिसू लागतात..ते घाबरतात…स्वामी त्यांना म्हणतात..अरे भिऊ नकोस हवे तितके..साप घे… बसप्पा घाबरतात पण…स्वामी चरणी त्यांचा विश्वास दृढ होता…त्यांनी एक साप उचलला आणि आपल्या पिशवीत टाकला….आणि घरी येऊन पाहतात तो काय..सापाचे रूपांतर सोन्यात झालं होते….ही स्वामी ची लीला होती..जर आपण यातून आपल्या जीवनाकडे पाहिले तर..आपणास जाणवते..की आपल्या जीवनात ही अशी संकट रुपी साप येत आहेत..पण जर आपण…धैर्य…विश्वास…स्वामी नाम घेत..जर आपण त्या संकटाला सामोरे गेलो तर..संकट कधी दूर झाले आपणास कळत ही नाही.. हेच आपणास करायचे आहे…संकटाना घाबरायचे नाही… बसप्पा महाराज प्रमाणे प्रामाणिक प्रयत्न करत यशाला गवसणी घालायची आहे… धन्यवाद स्वामी…कोटी कोटी धन्यवाद