श्री गजानन महाराज दर्शन लीला-2

Sep 26, 2021 | संत गजानन महाराज, हिंदी

Share

श्री बंकटलाल अग्रवाल जी बोले हमारा शेगांव धन्य है… ब्रम्हांड नायक योगिराज शेगांव  में आये। ..!!

हमने प्रथम लीला में देखा ब्रम्हांड नायक श्री गजाजन महाराज कूड़े में फेंके हुवे फेके हुंए थाली से चावल के शीत उठाकर खा रहे थे ! अभी यह जो दृश्य है वह आने जाने वाले लोग देखरहे थे… लेकिन उधर जाकर उनसे किसीने बात नहीं की ! उसी वक्त उधर श्री बंकटलाल अग्रवाल अपने स्नेही श्री दामोदरपंत कुलकर्णी  के साथ उधर आये… श्री बंकटलाल अग्रवाल  जी ने देखा की महाराज कूड़े में फेंके हुवे फेके हुंए थाली से चावल के शीत उठाकर खा रहे है.. उन्होंने श्री दामोदरपंत कुलकर्णी  जी को कहाँ की यह दिखने में तो यह एक सामान्य व्यक्ति दीखते  है… लेकिन ये कोई सामन्य वयक्ति नहीं हो सकते क्यूंकि अगर ये सामान्य व्यक्ति होती तो अन्न  माँग  कर खाते और श्री पातुरकर भी उन्हें अन्न  दे देते ! ये जरूर कोई बड़े संत है ! इसके बाद विनय पूर्वक श्री बंकटलाल अग्रवाल इन्होने श्री महाराज से पूछा… महाराज आप ये क्या कर रहे है… आपको भूख  लगी  है तो हम आपके लिए भोजन लेकर आये क्या ? श्री महाराज  ने उनकी तरफ देखा…उनका तेजः पुंजः मुद्रा देखकर उनके भी मुख से कुछ शब्द नहीं निकले और वो तुरंत श्री पातुरकर जी के पास गए और उनको सभी बात बताकर उनसे भोजन की थाली लेकर आये ! उस थाली में विभिन्न प्रकार के पदार्थ थे… सभी ने श्री महाराज को भोजन ग्रहण करने की विनती की… श्री महाराज ने सभी पदार्थ एकत्रित किये और भोजन किया ! यह सब देखकर सभी लोग …आश्चर्यचकित हो गए और श्री बंकटलाल अग्रवाल बोले हमारा शेगांव धन्य है… ब्रम्हांड नायक योगिराज शेगांव  में आये। ..!!

बोध – उपरोक्त लीला से हमें असंख्य बोध प्राप्त हो रहे है.. ब्रम्हांड नायक की हर लील हमारे लिए  बोध ही होती है… लेकिन वह समझ ने के लिए श्री बंकटलाल अग्रवाल जैसे भक्ति चाहिए! देखो ना उपरोक्त लीला में उस रस्ते से… उधर से असंख्य लोग गए रहेंगे…लेकिन सभी ने यही सोचा की कोई आम इंसान होगा…भूख लगी होंगी इसलिए खाने को कुछ मिलेगा इसलिए कूड़े में फेंके हुवे फेके हुंए थाली से चावल के शीत उठाकर खा रहा होगा ! लेकिन उसी रस्ते से  श्री बंकटलाल अग्रवाल जा रहे थे स्नेही के साथ उनकी चेतना की अवस्था इतनी उच्च थी की उनकी लीला देखकर ही पहचान गए की ये कोई सामन्य वयक्ति नहीं हो सकते ! कितनी उनकी चेतना की अवस्था उच्चतम थी ! श्री महाराज ने सभी पदार्थ एकत्रित करके भोजन करके श्री बंकटलाल अग्रवाल के मन में जो विचार आ रहे थे उसका कुछ न बोल के उसे उत्तर दे दिया ! सचमे क्या भक्ति होंगी श्री बंकटलाल अग्रवाल जी की उन्होंने श्री महाराज की लीला से पहचान लिए की ये कोई सामान्य व्यक्ति नहीं हो सकते ! हमें श्री महाराज ये भी बोध दे रहे है की… अनेक बार हम खाना खाते  वक्त अनेक पदार्थ पसंद नहीं इसलिए नहीं खाते! लेकिन श्री महाराज यहाँ हमें  बता रहे की कोनसे भी पदार्थ  का स्वाद सिर्फ जीभ के लिए होता अन्न तो हमारे शरीरः की जरूरत है ! उसका मुख्य काम है हमारे उदर की तृष्णा को शांत करना और हमें चुस्ती स्फूर्ति देना न की स्वाद लेना ! इसलिए सभी अन्न पदार्थ का सेवन हमें भगवान् का प्रसाद समझ कर ग्रहण करना चाहिए और यह बात हमें अपने बच्चों  को भी सिखानी  है… बोलो श्री गजानना महाराज की जय !

प्रार्थना – श्री गजानन महाराज…आपकी लीला समझने में हम असमर्थ है… हमारी चेतना का स्तर तो बहोत कम है… लेकिन आपकी कृपा होंगी तो ये जरूर बढ़ेगा …हम आपसे प्रार्थना करते है की जैसी कृपा श्री बंकटलाल अग्रवाल  जी के ऊपर की…उस पात्रता के योग्य हमें बनावो…धन्यवाद माँ यह प्रार्थना करवा के लेने के लिए धन्यवाद !


Share
और पढिये !!

श्री गजानन महाराज चरित्र दर्शन २७ – संदर्भ – श्री गजानन विजय अध्याय ८

शेगाव मध्ये पाटील आणि देशमुख या दोन कुटुंबामध्ये भांडण होते.. खंडू पाटील यांना देशमुख यांचा नोकर रस्त्याने जाताना दिसला.. खंडू पाटील यांनी त्याला आपले एक काम सांगितले कि.. आपले कि कागदपत्रे आहेत हे गावातील सरकारी कार्यालयात जाऊन देऊन ये.. परंतु त्याने ते काम नकार...

यश मिळवणे सोपे आहे

यश मिळवणे सोपे आहे कि अवघड आहे.. आपल्या प्रत्येकाला यश हवे.. जसे आपल्याला यश हवे आहे तसे यश प्रत्येकालाच हवे आहे... आपल्या प्रत्येकाची यशाची व्याख्या वेगळी आहे.. विद्यार्थी असेल तर काही म्हणतील ८० टक्के मिळावेत..८० टक्के मिळणार ८५ म्हणेल.. पण मग इथे प्रश्न निर्माण...

इच्छा पूर्ती चा मंत्र

स्वामीं भक्तहो...इच्छा...आपण नेहमी म्हणतो..माझी अमुक अमुक इच्छा आहे..थोड्या वेळाने दुसरी इच्छा निर्माण होते..पुन्हा तिसरी... अश्या अनेक इच्छा आपल्या मनात निर्माण होतात..खरंच आपली इच्छा काय आहे..आपली कोणती इच्छा पूर्ण होते..कोणती इच्छा पूर्ण होते..नक्कीच यावर चिंतन मनन...

बोले तैसा चाले , त्याची वंदावी पाऊले

बोले तैसा चाले , त्याची वंदावी पाऊले आपण जे आचरण करतो.. तेच उपदेश लोकांना द्यायचे. स्वामी भक्त हो आजच्या स्वामी वाणी तुन स्वामी सांगत आहेत.. आपल्या वाणी तुन आपण जे बोलतो तसेच आपले आचारण असले पाहिजे.. म्हणजे समजा आपण म्हणत असू कि अमुक गोष्ट करू नका वाईट असते.. पण सर्व...

स्वामींना कोणीही फसवू शकत नाही

स्वामी भक्तहो.. कितीही चलाखी करा.. स्वामींना कोणीही फसवू शकत नाही..स्वामींना सर्व समजते..!! स्वामी भक्त हो यात खूप खोल असा अर्थ आहे.. सर्वप्रथम आपल्या मनात येते आम्ही तर कोणतीच चलाखी करत नाही..हे आपण जे उत्तर देत आहोत हेही आपल्या मनाची चलाखी आहे ना.. पहा स्वामी सेवा...

ईश्वर एकच आहे

बोध - आपली श्रद्धा कोणत्याही देवावर असो.. ईश्वर एकच आहे.. कुणी स्वामी म्हणेल.. कुणी माऊली.. कुणी राम , कुणी कृष्ण पण प्रत्येकाची हाक हि स्वामी कडे जाते..फक्त आपला विश्वास महत्वाचा. प्रार्थना - स्वामी ज्या प्रमाणे सूरदास यांच्या हाकेला वो दिलीस तशीच तू आमच्या हाकेला...

स्वामी भक्त सूरदास यांच्या पासून बोध

स्वामीं भक्त हो..आपण लीला।वाचली असेल..नसेल तर वाचा...! बोध-- वरील लीला जर आपण वाचली..चिंतन मनंन केले तर..बोधच बोध आहेत..चला आजचा बोध पाहू...स्वामीं नी कृपा केली त्याचे नाव काय होते..."सूरदास" ज्यांचा सूर स्वामीं च्या सुराशी जुळला आहे..तो का जुळला त्यांनी..श्री कृष्ण...

घरातील देवांना अभिषेक

स्वामीं भक्तहो...आपण रोज आपल्या घरातील देवांना अभिषेक करावा..पण मंत्र माहीत नाहीत..अहो..महामंत्र माहीत आहे ना..."श्री स्वामीं समर्थ" १०८ वेळेस म्हणा...पुजा सुरू केल्यापासून.. संपेपर्यंत... फक्त स्वामीं नाम...पहा किती सोपे।आहे...अहो माझ्या स्वामीं ची सेवा सोपीच...

स्वामीं भक्ती भाव जागृत करण्यास सांगत आहेत

स्वामीं भक्तहो..या लीलेत स्वामीं भक्ती भाव जागृत करण्यास सांगत आहेत..पण भक्ती कशी वाढेल..ती दृढ कशी होईल..कारण नुसते भक्ती भाव म्हणून तो जागृत होईल का? आपल्याला भुक लागली आहे..समोर पंचपक्वांन्न आहेत..ते पाहून आपली भुक भागेल का? त्या साठी आपणस ते अन्न खावे...

भक्ती आणि ज्ञान

स्वामीं भक्त हो..भक्ती आणि ज्ञान या एकमेकांना पूरक आहेत तश्याच बाधक ही आहेत..आपण म्हणाल कसे..आता आपण आपलेच उदाहरण घेऊ...आपल्याला स्वामीं ची पुजा करायची आहे..आपल्याला सगळे मंत्र आणि तंत्र माहिती आहेत...आपण विधिवत पूजा करत आहोत...आपल्या मनातील भाव तपासून पहा...कुठे तरी...